********ตั้งแต่ส่วนนี้ไปจะเป็นการสปอยเนื้อเรื่องนะคะ********

 

 

 

 

 

 

 

- ย้อนความกลับไปตั้งแต่ตอนที่หอคอยถล่ม นอยซ์เข้าโรงพยาบาลแล้วอาโอบะคอยไปเยี่ยมทุกวันค่ะ อาการที่ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดของนอยซ์เองก็เป็นสิ่งที่เป็นมาตั้งแต่เกิด แต่ตอนนี้นอยซ์ก็มีความรู้สึกเจ็บปวดเหมือนคนปกติแล้ว

- อาโอบะจะเล่าว่าตอนไปเยี่ยม นอยซ์จะชอบลองนู่นลองนี่ อยู่ๆก็เกิดหื่นขึ้นมาซะงั้น ทำให้ทุกครั้งที่ไปเยี่ยมได้ตื่นเต้น โดกิๆทุกครั้ง(ฮา)

- อาโอบะสังเกตเห็นว่านิ้วนางและนิ้วก้อยข้างขวาของนอยซ์มันโค้งผิดรูปนิดนึง นอยซ์จะบอกว่าเพราะตอนเด็กๆกระดูกนิ้วหักแล้วปล่อยทิ้งไว้อย่างนั้นจนหาย ไม่ได้ไปหาหมอค่ะ

- หลังจากแข่งไรม์กับนอยซ์อีกครั้งและอาโอบะเป็นฝ่ายชนะ นอยซ์ก็หายตัวไป อาโอบะที่ทั้งพยายามติดต่อหรือตามหาตัวแล้วก็หาไม่เจอ จนอาโอบะก็เริ่มยอมแพ้

- สามเดือนถัดมานอยซ์ปรากฎตัวขึ้นอีกครั้งในชุดสูท(กรี๊ดดด)บอกว่ามารับอาโอบะแล้วก็อุ้มเจ้าตัว(ด้วยท่าอุ้มเจ้าหญิง)พาออกจากร้านไป

- ถึงออกจากร้านไปแล้วอาโอบะยังได้ยินเสียงวี้ดว้ายของฮากะซังกับเด็กๆไล่ตามหลัง ซึ่งเจ้าตัวอายซะจนไม่อยากมาทำงานอีกเลย(ฮา)

- นอยซ์บอกว่าจะไปบ้านอาโอบะเพื่อจะไปสู่ขอคุยเรื่องที่จะพาอาโอบะไป

- หลังจากเงิบซักพักอาโอบะก็โวยวายให้ลงวางตัวเองลงก่อน

- หลังจากคิดแล้วคิดอีก อาโอบะก็ตัดสินใจพานอยซ์ไปที่บ้านค่ะ แต่อย่างว่าจะพาหลานเขยไปแนะนำ(แถมจะไปอยู่ด้วยกันที่เยอรมนีอีก) อาโอบะเองก็แอบเครียดอยู่

 

 

- คุณยายก็เงิบค่ะ ถามแล้วถามอีกว่าเยอรมนีเนี่ยคือเยอรมนีนั้นใช่มั้ย(ฮา) แล้วนอยซ์ก็จะเสริมอีกว่านี่ไม่ใช่จะพาไปเที่ยวแต่จะพาไปอยู่ด้วย คุณยายก็เงิบรอบสอง แล้วถามแบบสแกนนอยซ์เต็มที่ว่ามันไม่เร็วไปหน่อยเหรอ แล้วจะไปอยู่ที่ไหน อยู่กันยังไง

- นอยซ์บอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงเพราะตอนนี้ก็ทำงานที่นั่นอยู่ แค่เลี้ยงคนๆเดียวไม่มีปัญหา(กรี๊ดดด ไฮสเปคมากเลยค่าา)

- นอยซ์จะบอกว่าเขาอยากพาอาโอบะไปด้วยเพราะอาโอบะจำเป็นสำหรับเขา และที่บอกว่าจะพาไปก็ไม่ได้ทำเล่นๆเช่นกัน เพราะเขาทั้งเตรียมใจและเตรียมตัวมาพร้อมแล้ว(ใจเต้นแทนอาโอบะเลยค่าา )

- แล้วคุณยายจะหันไปถามอาโอบะว่าจะเอาไง อาโอบะจะบอกว่าเขาก็ยังลังเลอยู่ แถมเป็นห่วงคุณยายด้วย แต่พอเห็นนอยซ์ที่พยายามทุ่มเทเตรียมตัวเพื่อมารับขนาดนี้ แล้วเขาก็ชอบนอยซ์ด้วย....ก่อนที่อาโอบะจะแก้เก้อนิดๆว่าคงปล่อยให้นอยซ์อยู่คนเดียวไม่ได้หรอก

- คุณยายจะเตือนอาโอบะให้คิดดีๆ ว่าการที่จะไปเยอรมนีหรือแม้แต่การที่ชอบนอยซ์ไม่ใช่เป็นเพราะหลงไปตามคำพูดนอยซ์แต่เป็นความต้องการของอาโอบะจริงๆใช่มั้ย

- อาโอบะจะบอกว่าถึงเขายังลังเลกับการที่จะออกไปจากเกาะอยู่ก็จริง แต่ความรักที่เขามีให้นอยซ์เป็นของจริงแน่นอน

- สุดท้ายคุณยายก็บอกให้อาโอบะตัดสินใจเอาเองค่ะ แล้วก็เตือนด้วยความหวังดีว่าถ้าไม่ตัดสินใจให้ดีระวังจะเสียใจภายหลัง ก็ให้เตรียมใจไว้หน่อย

- คุณยายจะถามนอยซ์ว่าทำไมถึงเอาเพียสที่เจาะไว้ออก นอยซ์ก็จะบอกว่าเพราะสภาพจิตใจของเขาที่เปลี่ยนไป และเพื่อบุคลิกภายนอกเวลาทำงานด้วย

- แล้วคุณยายจะหันมาเอ็ดอาโอบะว่าเธอไม่ใช่คนอ่อนแอขนาดต้องให้อาโอบะเป็นห่วงหรอก ที่สำคัญสมัยนี้จะคุยกันหรือเจอหน้ากันก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้ว

- อาโอบะเห็นว่าคุณยายไฟเขียวให้แล้ว ก็รีบบอกว่าถ้างั้นเดียว2-3เดือนเขากลับมาเยี่ยมทีนะ

- คุณยายจะบ่นว่าถี่เกินไปมั้ย เปลืองตัง แต่นอยซ์บอกว่าเรื่องเงินไม่เป็นปัญหา จะให้คุณยายไปอยู่ด้วยก็ยังได้(จขบ.จำไม่ได้ว่าภาคหลักนอยซ์เรียกคุณยายว่า อะไร บาบ้า รึเปล่า? แต่ในนี้จะเรียกว่า บ้าซัง ค่ะ ซึ่งก็ถือว่าสุภาพอยู่)

- แล้วอาโอบะจะถามคุณยายแบบอ้อมแอ้มว่าไม่ว่าอะไรใช่มั้ย...ที่เป็นผู้ชายทั้งคู่แบบนี้

- คุณยายบอกว่าคงเหงาหน่อยที่ไม่ได้อุ้มหลาน(ฮาา) ขอแค่ให้อาโอบะมีความสุขก็พอแล้ว อย่างที่บอกไปถึงแม้จะเสียใจภายหลัง แต่ก็อย่ายอมแพ้ซะหล่ะ

- อาโอบะจะตื้นตันใจจนแทบร้องไห้ ส่วนนอยซ์จะขอบคุณคุณยายแล้วก้มหัวให้แบบเป็นทางการมั่กๆขอบคุณที่ยกหลานชายให้นะครับ

 

 

- หลังจากนั้นอาโอบะจะเตรียมตัวอยู่สองวันเพื่อไปกับนอยซ์ โดยนอยซ์จะลองให้อาโอบะไปเยอรมนีด้วยกันก่อนแล้วตัดสินใจอีกทีว่าจะอยู่ด้วยกันมั้ย

- วันก่อนออกเดินทางอาโอบะจะไปพักอยู่กับนอยซ์ที่โรงแรมใกล้ๆสนามบินค่ะ ซึ่งห้องของนอยซ์บอกได้เลยไฮโซสุดๆ เป็นห้องสวีทรูมชั้นบทสุดค่ะ

- ตอนเข้าห้องไป นอยซ์ทจะเปิดประตูเข้าไปในห้องนึง อาโอบะแอบคิดว่าอยู่ๆจะเข้าห้องน้ำเรอะ แต่ปรากฎว่าห้องที่ว่าเป็นห้องเสื้อผ้า จนอาโอบะเผลออุทานออกมาว่ากว้างขนาดนี้นึกว่าห้องน้ำซะอีก นอยซ์ก็จะแอบขำค่ะ

- ด้วยความที่ห้องมันหรูแถมกว้างโคตรๆ อาโอบะเลยตื่นๆกับสถานที่ นอยซ์จะถามว่าทำไมทำหน้าเหรอหราแบบนั้น อาโอบะเลยแกล้งพูดประชดกลับว่าขออภัยที่เป็นแค่ประชาชนคนธรรมดาที่เพิ่งจะเคยมาพักห้องหรูๆกว้างๆแบบนี้ แต่นอยซ์จะบอกว่าห้องก็ไม่ได้หรู+กว้างอะไรขนาดนั้นซักหน่อย(นี่บ้านนายหรู ขนาดไหนเนี่ยยย)

- นอยซ์จะสั่งรูมเซอวิสมาด้วย เจ้าตัวก็นั่งกินแบบชิลๆเหมือนอยู่บ้านตัวเองแต่อาโอบะนี่เกร็งมาก

- อาโอบะที่อาบน้ำก่อน พออาบเสร็จแล้วมานั่งที่เตียง หลังจากนอยซ์อาบน้ำเสร็จเขาจะถามว่าทำไมอาโอบะถึงยังใส่เสื้อผ้า..(เดาเจตนาออกเลยやる気満々だー!)

- อาโอบะก็ยังมึนๆอยู่ สุดท้ายนอยซ์เลยถามว่าทำไมอาโอบะแลไม่ค่อยดีใจที่เจอเขาเลยทั้งๆที่ก็ไม่ได้เจอกันซักพัก หรือว่านอกใจ?


"ทั้งๆที่ไม่ได้เจอกันตั้งนาน แต่ดูท่าทางไม่ค่อยดีใจเลยนะ
แล้วยังไม่ยอมตอบคำถามตอนที่ชั้นไปรับอีก
หรือว่า นอกใจงั้นเหรอ"

"ไม่ได้นอกใจซักหน่อย!"

"จริงเหรอ?"

"คือว่านะ... ชั้นเกลียดการนอกใจเลยหล่ะ แถมคิดว่าคงทำไม่ได้ด้วย..."

"เห...งั้นตั้งแต่ตอนนั้นก็ไม่เคยนอนกับใครสินะ"

"ไม่ได้ทำซักหน่อย"

"เพราะเลือกชั้นสินะ"

"อึก...(เขิน)"


- แต่พออาโอบะลองถามกลับด้วยคำถามเดียวกัน นอยซ์ก็กระตุกยิ้มนิดๆแล้วแกล้งแหย่ว่ากังวลว่าเขาจะนอกใจเหรอ?(อาโอบะ...นายแกล้งเด็กคนนี้ไม่ขึ้นหรอก แถมโดนแหย่กลับอีก)

- อาโอบะจะซึนเล็กน้อยว่าไม่ได้กังวลซักหน่อย นอยซ์ก็แบบ อ๋อเหรอ ชั้นจะไปกอดใครหรือจูบกับใครนายก็คงไม่ว่าอะไรสินะ

- อาโอบะของขึ้นค่ะ บอกว่าจะทนได้ไงเขาทั้งกลัวทั้งกังวลว่านอยซ์จะไปสนใจอย่างอื่นมากกว่าเขา เพราะว่านอยซ์ที่ได้เปิดโลกใหม่ๆได้เจอผู้คนมากมายคงได้เจออะไรที่แปลกใหม่และคงดึงความสนใจของนอยซ์ไป ซึ่งก่อนหน้านี้โลกของนอยซ์มีแค่อาโอบะคนเดียว ทั้งยังหายไปไม่ยอมติดต่อกลับมาอีก อาโอบะเลยยิ่งรู้สึกว่าถูกทิ้ง

- นอยซ์จะเคืองอาโอบะค่ะ เขาจะอธิบายให้ฟังว่าถึงเขาจะชอบกินพิซซ่ากับพาสต้าแต่ไม่ได้หมายความว่าเขา รู้จักแค่สองอย่างนี้(เปรียบเทียบซะน่ารักเชียว) และไม่ได้หมายความว่าถ้าเขารู้จักแค่อาโอบะ พอไปเจออะไรใหม่ๆแล้วจะเปลี่ยนใจเลย

- นอยซ์จะว่าเขาอุตส่าห์กลับไปเยอรมนี ต้องอดทนและพยายามขนาดไหนเพื่อเตรียมตัวมารับอาโอบะไปอยู่ด้วย ถ้ามีเวลามาฟุ้งซ่านอะไรแบบนั้นให้ชมเขาหน่อยจะดีกว่ามั้ย

- อาโอบะรู้สึกผิดที่เขาไม่เชื่อใจนอยซ์ค่ะ เลยขอโทษแล้วก็ชมเจ้าตัวซักหน่อย

- นอยซ์จะบอกว่าอาโอบะยังไม่ได้ตอบคำถามเขาเลย ว่าคิดถึงมั้ย(ฟังดูขี้อ้อนมากเลยอ้ะะ)

- อาโอบะตอบกลับแบบเขินๆหน่อยว่าคิดถึงสิ คิดถึงตลอดเลย....

- แล้วนอยซ์จะพูดด้วยน้ำเสียงระดับทำลายประสาทผู้เล่น

".....ชั้นก็คิดถึงเหมือนกัน
ชั้นเองก็ไม่เคยนอนกับใครนอกจากนาย
มีเพียงแค่นาย นายคนเดียวก็พอแล้ว"

"นอยซ์.."

"อยากจะกอดแน่นๆแบบนี้มาตลอด
อยากจะจูบมาตลอด
ทั้งๆที่ความรู้สึกกลับมาแล้วแท้ๆ แต่ชั้นยังกอดนายไม่พอเลย"


- อาโอบะแอบคิดในใจว่าแล้วตอนในโรงพยาบาลไม่นับรึไง(ฮา)

- ตอนที่ถอดเสื้อผ้าอาโอบะจะถามว่าไม่ได้เอาเพียสตรงสะดือกับตรงนั้นออกเหรอ นอยซ์บอกว่าที่ยังไม่เอาออกเพราะจะมาถามอาโอบะก่อน ถ้าอาโอบะชอบก็เอาไว้ ไม่ชอบค่อยเอาออก(กรี๊ดดด)

- ช่วงก่อนตัวเลือกอาโอบะจะเกิดลังเลใจขึ้นมาค่ะ ว่านอยซ์เลือกเขาจะดีแล้วเหรอ เพราะต่อจากนี้ไปจะไม่ใช่แค่โลกของทั้งสองคนแล้ว ซักวันนึงอาโอบะเองก็ต้องไปแนะนำตัวที่บ้านของนอยซ์เช่นกัน แต่นอยซ์ในตอนนี้เป็นคนหนุ่มอนาคตไกลแล้วที่จะทำเป็นเมินเฉยกับคนรอบข้างไม่ได้แล้ว แล้วอาโอบะจะไม่พังอนาคตของนอยซ์หรอกหรือ ซึ่งตรงนี้จะมีตัวเลือกขึ้นมาว่าจะถามนอยซ์เรื่องที่คิดไว้หรือไม่ถาม

- ถ้าถามไป(สารภาพว่าเลือกข้อนี้เป็นข้อแรก) นอยซ์จะโกรธค่ะ ว่าเขาอธิบายไปเมื่อกี้ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ แล้วจะทำโทษอาโอบะ(ด้วยการเอาเข็มขัดมามัดข้อมือไว้แล้วปิดตา)

- อาโอบะที่โดนแกล้ง(?)จนทนไม่ไหวก็ระบายความรู้สึกของตัวเองออกมาว่าเขาคิดถึงนอยซ์ขนาดไหน แล้วดีใจขนาดไหนที่ได้เจอ แต่นอยซ์ที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคนก็ทำอาโอบะตกใจมากเช่นกันแล้วก็นึกว่าที่ นอยซ์หายไปเพราะไม่อยากเจอเขาอีกแล้ว พูดจบอาโอบะจะร้องไห้ออกมาค่ะ(คนเล่นก็สงสารนะะ)

- นอยซ์จะเอาผ้าปิดตาออก แล้วบอกว่าเขาอยากรู้สิ่งที่อาโอบะคิดอยู่มาตลอด และจะบอกอีกว่าอาโอบะจำเป็นสำหรับเขามากกว่าที่เจ้าตัวคิดไว้ซะอีก

- นอยซ์จะบอกว่าอาโอบะเองไม่ใช่เหรอที่บอกนอยซ์ว่ายังมีสิ่งที่ไม่รู้อีกเยอะแยะ ถ้ารู้จักมันไว้จะดีกว่านะ แล้วอาโอบะจะนึกได้ว่าเคยบอกแบบนั้น แต่กลับกลายเป็นเขาที่ขังนอยซ์เอาไว้ซะเอง แล้วก็จะคุยกันเคลียร์ค่ะ

- กรณีที่ไม่ถามนอยซ์ เพราะอาโอบะคิดว่านอยซ์อุตส่าห์พยายามขนาดนี้เพื่อมารับเขา ระยะห่างในช่วงระหว่างที่ไม่ได้เจอกันก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนถมมันก็ได้ ให้รู้เพียงแค่ว่าพวกเขาต้องการกันและกันก็พอ

 

************


- หลังจากเสร็จกิจ(?) ทั้งสองคนก็คุยเล่นกัน

- นอยซ์จะถามเรื่องเพียสว่าจะให้เอาออกมั้ย แต่ดูจากท่าทางอาโอบะแล้วคงไม่ต้องเอาออก

- จากนั้นก็คุยเรื่องออลเมทกัน นอยซ์ยังใช้ออลเมทน้องต่ายอยู่ค่ะ (แถมเอามาด้วยแต่อยู่ในตู้)

- อาโอบะถามนอยซ์ว่าชอบกระต่ายเหรอ แต่นอยซ์จะบอกว่าก็ไม่ได้ชอบอะไร

- อาโอบะเลยได้ทีแกล้งแซวว่าสงสัยจะชอบกระต่ายมาจากจิตใต้สำนึกเลยไม่รู้ตัว เดี๋ยวซื้อตุ๊กตากระต่ายให้นะเด็กน้อย

- นอยซ์บอกว่าถ้าอาโอบะแต่งตัวเป็นกระต่ายเขาก็อาจจะชอบกระต่ายก็ได้

- สุดท้ายอาโอบะยอมแพ้ที่จะเถียงให้ชนะเรื่องนี้ แต่นอยซ์จะบอกว่าไม่เป็นไร ยังมีเวลาให้ลองอะไรอีกเยอะ

"ถึงแม้ว่านอยซ์จะเปลี่ยนไปจนทำให้ทั้งกังวลใจหรือตกใจไปบ้างก็ตาม แต่หมอนี่ก็คือนอยซ์ที่ชั้นรู้จัก

เป็นคนที่ปกติจะเฉยชา แต่ก็ชอบแหย่คนอื่นเล่น ทั้งชอบมองมาด้วยสายตาที่เหนือกว่าและชอบทำอะไรที่คาดไม่ถึงก็ตามแต่ก็เป็นคนตรงไปตรงมา แถมบางครั้งยังมีมุมน่ารักๆสมกับอายุ

ทุกครั้งที่ได้พูดคุยกับนอยซ์ ก็ยิ่งเพิ่มความรู้สึกที่ว่า "จะไม่เป็นไร" ในตัวชั้น สิ่งนี้เองคงจะค่อยๆถมช่องว่างในช่วงระหว่างที่เราสองคนไม่ได้เจอกัน

แต่ถ้ามีที่ไม่พอใจก็คงเป็นที่นอยซ์เป็นพวกชอบให้คนอื่นทำตามใจตัวเอง จนทำให้คนอายุเยอะกว่าอย่างชั้นดูไม่ได้ก็เถอะ...

ถ้าเป็นไปได้ชั้นก็อยากเป็นตัวตนที่คอยโอบกอดหมอนี่เอาไว้ และจะคอยพานอยซ์ที่ยังเก็บตัวอยู่ในห้องมืดๆให้สามารถเดินออกไปท่านกลางแสงสว่างได้ ให้นอยซ์ได้รับทั้งความสว่างไสวและความสนุกสนานบนโลกใบนี้แล้วก้าวเดินต่อไป ข้างหน้าได้

ถ้าได้ชั้นคอยเฝ้ามองนายอย่างนี้ตลอดไปก็คงดีสินะ"

(อาโอบะนี่เหมือนผู้ปกครองนอยซ์เลยนะ...)

 

 

 

 

 

****************************

 

            จขบ.จะไม่ บ่นแล้วค่ะว่าตัวเองเขียนยาว คาดว่าอันนี้เป็นนิสัยที่แก้ไม่ได้แล้ว เพราะคิดว่ารายละเอียดมันเยอะและส่วนที่โมเอะก็เยอะเลยไม่อยากตัดตรงไหนทิ้งเลยค่ะ และอย่างที่เคยบ่นไปว่าแอบผิดหวังนิดๆเพราะคาดหวังไว้ว่าอยากเห็นฉากที่อาโอบะไปแนะนำตัวกับทางบ้านของนอยซ์ค่ะ

             และว่าด้วยเพลงจบ เนื่องจากเกมนี้เพลงจบของแต่ละคนจะเป็นเหมือนอิมเมจซองก์เลยค่ะ คือแต่งมาเพื่อฉากจบนี้เลยด้วยความที่เพลง "Milky way" ของมิงค์เราตั้งใจฟังมากมันเลยอินค่ะ(เพราะฟังออกเยอะหน่อย) ตอนแรกว่าจะแปลเพลงด้วยแต่ปรากฎว่าจขบ.แกะไม่ออกอยู่หลายคำเลยรอเนื้อเพลงมาก่อนดีกว่าแล้วค่อยแปลเดี๋ยวหน้าแหก

             ส่วนเพลงของนอยซ์ "Your reply" ตอนที่นั่งเล่นเพื่อพิมพ์เอนทรี่นี้เราก็เพิ่งจะได้ตั้งใจฟังเพลงค่ะ อยากบอกว่าเพลงมันน่ารักมากเลย เพลงมันวิ้งๆหวานๆ รู้สึกเลยว่านอยซ์มีความสุขแค่ไหน คนฟังก็มีความสุขตาม เวลาเราเปิดสองเพลงนี้ฟังทีไรจะนั่งยิ้มๆเคลิ้มๆทุกทีใกล้บ้าเข้าไปแล้ว

             แล้วทำไมเราไม่ตั้งใจฟังเพลงตั้งแต่ตอนเล่นจบรอบแรก.... สำหรับเราเพลงค่ายนิโตรเนี่ยฟังยากมาก ถ้าเป็นภาษาอังกฤษเราจะไม่แกะเลยค่ะฟังไม่ออก อันนี้ยังดีหน่อยร้องเป็นภาษาญี่ปุ่น(แต่ก็ยังฟังยากในความรู้สึกเราอยู่ดีค่ะ)

 

Comment

Comment:

Tweet

ชอบรูทนอยซ์ น่ารักมากก 
ดูเป็นทางการ ดูเป็นเรื่องเป็นราว
เหมือนมาขอแต่งงานไรเงี้ย (ก็มาขอจริง..)
อาโอบะกับน้องน่าีรักมากกก

#5 By คินซากิ on 2014-02-02 20:58

#4 By (182.53.112.119|182.53.112.119) on 2014-01-25 16:14

เช่นกันครับการได้อ่านจขบ.แปลdmmdให้อ่านก็ช่วยให้ผมลืมเรื่องไม่ดีได้ และก็ดีใจมากครับที่เม้นของผมช่วยให้แรงใจเขียนต่อ^ω^ หลังจากก็ขอให้ยังพีคเรื่องนี้จนเขียนจบนะครับ>ω<=
เอ่อ ถ้าไม่รบกวนจนเกินไปขอรูทโคจาคุกับเรนตามลำดับได้ไหมครับ ไม่ใช่ว่าไม่อยากอ่านของเคลียรนะครับ แต่ว่ารูทเคลลียรเป็นรูทที่ดราม่าที่สุด ถ้าเทียบกับรูทคนอื่น และมันดูเศร้าจึงอยากอ่านเป็นคนสุดท้ายนะครับT^T

#3 By popupon (103.7.57.18|110.168.243.32) on 2013-05-17 23:06

@popupon
ขอบคุณที่ตามอ่าน+คอมเม้นค่าcry เวลาเห็นคอมเม้นแล้วมีกำลังใจเขียนต่อค่ะbig smile

ถ้าจขบ.ยังไม่บ้าอะไรอย่างอื่นแบบพีคๆก็คงแปลเรื่อยๆค่ะ แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะได้เขียนครบจริงๆมั้ยsad smile ช่วงนี้จขบ.ยังไม่เปิดเทอมเลยมีเวลามาเขียนอะไรยาวๆค่ะ

#2 By R i K i M a R u on 2013-05-17 21:17

รัก รักๆๆจขบ.มากครับ>w<(<<ขอโทษนะครับไม่รู้ว่าชื่อไร เลยใช้ชื่อนี้=w=\\\") ขอบคุณมากๆที่ลงรูทที่เดียวสองรูทเลยนะครับ ขอบพระคุณอย่างสุดซึ่งครับT^T และดีใจที่ลงละเอียดยาวทำให้ผมดื่มด่ำไปกับเรื่องราวนะครับTwTb มีความสุขมากๆๆๆจนแทบตระโกนไปบ้านเจ็ดบ้านที่เดียว=//x//= แต่ยังไงๆก็ขอบคุณนะครับ หวังว่าจะแปลครบทุกรูทเหมือนอย่างเอนทรี่นี้นะครับ ค่อยๆทำก็ได้นะครับ รอได้เสมอ ขอแค่อย่าทิ้งกันไปนะครับbig smile

#1 By popupon (103.7.57.18|58.8.191.84) on 2013-05-17 17:03