Kuroko no Basket Drama Theater 2nd Games
track 4 スタンプラリー、開始です(เริ่มกิจกรรมแสตมป์แรลลี่)

เจ้าหน้าที่ : ผู้เข้าร่วมกิจกรรมทุกท่านให้นำเชือกที่ได้รับจากโต๊ะประชาสัมพันธ์มาผูกขาเพื่อวิ่งแข่งสามขาแล้วมาที่จุดสตาร์ทด้วยครับ
คุโรโกะ : คุณโมโมอิเจ็บขามั้ยครับ หรือเชือกผูกแน่นไปมั้ยครับ
โมโมอิ : ม.ม..ม..ไม่เลยจ้ะ กำลังดีเลย ผูกได้พอดีเป๊ะเลย!
คุโรโกะ : หรือครับ...ถ้างั้นตอนเดินลองก้าวข้างที่ผูกไว้ก่อนนะครับ
โมโมอิ : อะ..อื้ม ไว้ใจได้เล้ย!
คุโรโกะ : ไหวมั้ยครับ?
โมโมอิ : แน่รอนน!
คุโรโกะ : เอ่อ...

อาโอมิเนะ : 1,2,1,2 เอาละ! จังหวะตอนก้าวเท้าก็ประมาณนี้อะนะ
คิเสะ : เฮ้ออ...
อาโอมิเนะ : มาถอนหายใจอะไร
คิเสะ : ก็แหม...ไม่แสลงใจหน่อยเหรอฮะ
อาโอมิเนะ : หา?
คิเสะ : ก็ลองดูรอบๆสิฮะ มีแต่คู่ชายหญิงทั้งนั้นเลย แล้วทำไมเราสองคนต้องมาจับคู่กับผู้ชายด้วยกันฮะ
อาโอมิเนะ : ช่วยไม่ได้นี่หว่า ก็มันไม่มีคนอื่นให้คู่ด้วย
คิเสะ : แต่ว่านะพออยู่ท่ามกลางคู่ชายหญิงแล้ว...ผมหล่ะห่อเหี่ยวใจจริงๆ...
อาโอมิเนะ : จะคู่กับใครก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ แค่ชนะได้ก็พอ
คิเสะ : เหมือนกับถูกบอกว่าจะมาห่อเหี่ยวใจอะไรเอาตอนนี้เลยฮะ...
อาโอมิเนะ : หา?
พิธีกร : เอาละครับทุกท่าน เราก็จะเริ่มเปิดงานสแตมป์แรลลี่ของชมรมควิซแล้วนะคร้าบบ!! เกมส์แรกคือวิ่งสามขา!! จากจุดสตาร์ทให้วิ่งรอบสนามกีฬาที่สองไปจนถึงสะพานนะครับ ขอเตือนไว้อย่างว่าสนามกีฬาที่สองแห่งนี้มีกับดักซ่อนไว้อยู่!! ระวังตัวกันด้วยนะคร้าบบ!!
คิเสะ : กับดัก?
พิธีกร : ถ้าอย่างนั้นก็เตรียมตัว~!! (ปัง) เอาหล่ะครับท่านผู้ชมตอนนี้ผู้เข้าแข่งขันออกตัวไปพร้อมกันแล้วครับบ อันดับหนึ่งตอนนี้คือคู่อาโอมิเนะคุงคิเสะคุง!!
อาโอมิเนะ : คิเสะ วิ่งช้าไปแล้วนะเว้ย!
คิเสะ : อาโอมิเนะจิต่างหากที่วิ่งเร็วไปอ้ะ
พิธีกร : คู่ที่นำมาอันดับหนึ่งวิ่งไปพลางทะเลาะกันไปจนแทบไม่น่าเรียกว่าวิ่งสามขาแล้วครับบบบฃ!!
โมโมอิ : พวกอาโอมิเนะคุงหล่ะก็...
คุโรโกะ : แต่ว่าสมกับเป็นคิเสะคุงครับ รู้สึกว่าเริ่มไล่ตามความเร็วของอาโอมิเนะคุงขึ้นเรื่อยๆเลยครับ
โมโมอิ : พวกเราก็ต้องรีบเหมือนกันเนอะ!
คุโรโกะ : ไม่หรอกครับ พวกเราคอยดูท่าทีก่อนดีกว่า ผมติดใจที่ประกาศไปเมื่อซักครู่ครับ
โมโมอิ : เมื้อกี้?

อาโอมิเนะ : คิเสะ เลี้ยวตรงนี้นะ
คิเสะ : หา? ทำไมอ้ะ
อาโอมิเนะ : ชั้นบอกให้เลี้ยวก็เลี้ยวเหอะ!!
พิธีกร : เกิดอะไรขึ้นกันครับนี่!! อยู่ๆคู่คิเสะคุงกับอาโอมิเนะคุงก็หักเลี้ยวเอาตรงนั้น!!!
คิเสะ : มีอะไรเหรอฮะอาโอมิเนะจิ
อาโอมิเนะ : จะว่าไงดี มันสังหรณ์ใจแปลกๆว่ะ
พิธีกร : หา? (เสียงม็อบตกหลุม) ฮะ?
พิธีกร : เกิดเหตุแล้วครับพี่น้อง!! หลุมกับดักเริ่มทำงานแล้วคร้าบบบ กลุ่มที่นำมาตกหลุมไปจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียวว!!
อาโอมิเนะ : ว่าแล้วเชียว ชั้นก็รู้สึกประมาณนั้นแหละ
คิเสะ : รู้ว่าตรงนั้นมีหลุมดักหรือฮะ!
อาโอมิเนะ : ก็รู้สึกว่านะ
คิเสะ : แค่รู้สึกเนี่ยนะ!!
อาโอมิเนะ : เหอๆๆ เริ่มมันส์ขึ้นมาแล้ว ถ้าไม่เล่นกันขนาดนี้ชั้นหลับก่อนพอดี เอาหล่ะคิเสะวิ่งทะลุกันออกไปเลย
คิเสะ : จะรีบไปไหนฮะ ถ้าไม่ระวังหน่อยเดี๋ยวก็ตกหลุมกันพอดี
อาโอมิเนะ : ไว้ใจชั้นได้เลย
คิเสะ : ถ้าไว้ใจแล้วจะรอดจริงๆหรือฮะ..
อาโอมิเนะ : ถ้าตอนนั้นมันไม่รอดก็....เอ่อ เดี๋ยวก็มีทางเองแหละ
คิเสะ : บุ่มบ่ามเกินไปแล้วฮะ!
อาโอมิเนะ : เลิกบ่นงุ้งงิ้งแล้วไปกันได้แล้ว!
โมโมอิ : ขุดหลุมที่สนามไว้ดักคนนี่...เอาจริงกันเกินไปแล้ว
คุโรโกะ : ท่าทางพวกเราเองก็ต้องลดความเร็วลง แล้วตามคนอื่นไปจะดีกว่านะครับ
โมโมอิ : จะไม่เป็นไรหรอ? เดี๋ยวอันดับก็ตกพอดี
คุโรโกะ : ไม่เป็นไรหรอกครับ นี่เพิ่งจะเป็นเกมแรก หลังจากนี้ค่อยไล่แซงกลับมาก็ได้ครับ

อาโอมิเนะ : เอาหล่ะ ที่หนึ่งแบบนิ่มๆ
เจ้าหน้าที่ : ช่วยแกะเชือกแล้วเอาสแตมป์การ์ดออกมาด้วยครับ เดี๋ยวผมจะปั้มสแตมป์ให้
คิเสะ : แกะเชือกและ...นี่การ์ดฮะ
เจ้าหน้าที่ : เสร็จแล้วครับ เอาหล่ะต่อไปนี้จะเริ่มเกมส์ที่สองแล้วเตรียมตัวพร้อมหรือยังครับ
อาโอมิเนะ : โอ้ มีอะไรก็จัดมาเลย
เจ้าหน้าที่ : เกมที่สองคือแข่งยืมของครับ ให้จับฉลากจากกล่องนี้มาหนึ่งอันครับ
คิเสะ : อาโอมิเนะจิเป็นคนจับเลยฮะ
อาโอมิเนะ : โอเค .....เอาอันนี้แหละ
เจ้าหน้าที่ : การเล่นเกมนี้คือให้เอาสิ่งของที่ตรงกับที่เขียนไว้บนกระดาษมาที่นี่ก็จะผ่านครับ
อาโอมิเนะ : อะไรกัน ง่ายแค่นี้เอง...หา?
คิเสะ : อาโอมิเนะจิให้ผมดูบ้าง....เอ่อ "ฮีโร่มาเยือน" ?
อาโอมิเนะ : เฮ้ย ไอ้ชมรมควิซ หัวข้อที่ให้ไปยืมมาเนี่ยหมายความว่าไง?
เจ้าหน้าที่ : ครับ ก็ให้ไปหาของที่ตรงกับหัวข้อแล้วนำมาที่นี้ครับ ขอให้โชคดีนะคร้าบบ
คิเสะ : ถึงจะบอกให้โชคดีก็เถอะ แต่ฮีโร่เนี่ย...หมายถึงLeBron Jamesไรงี้หรือฮะ
อาโอมิเนะ : แล้วจะพามาได้ยังไงเล่า
คิเสะ : นั่นสินะฮะ
อาโอมิเนะ : อืม...โอะ นึกออกละ แกลองเลียนแบบดูดิ
คิเสะ : หา?
อาโอมิเนะ : ของถนัดเลยใช่มั้ยหล่ะ ลองเลียนแบบฮีโร่ซักคนมา
คิเสะ : ให้ทำอะไรเกินตัวอีกแล้วนะฮะ!! แล้วผมก็ไม่ได้ถนัดเลียนแบบด้วยอ้าา
อาโอมิเนะ : "ชั้นบอกว่าให้ทำ"
คิเสะ : ......ถ้าไม่เหมือนผมไม่รู้ด้วยแหละ...ด้วยครับ "ตัวข้าซากุระฟุบุกิ ถ้าทำให้ข้าร่วงโรยได้ ก็ลองแสดงฝีมือมาสิ!"
อาโอมิเนะ : ...น่าเบื่อว่ะ
คิเสะ : อ๋าาา ก็คนที่บอกให้ทำก็คืออาโอมิเนะจิเองนะฮะ แล้วมาว่ากันแบบนี้
อาโอมิเนะ : แบบนั้นเค้าเรียกเลียนแบบเรอะ แค่เด็กเล่นเอง เอ้า ลองใหม่เด๊ะ
คิเสะ : พวกเผด็จการอ้ะ~

โมโมอิ : พวกอาโอมิเนะคุงเค้าจับคู่เล่นตลกอะไรกันแถวนี้นะ
คุโรโกะ : คุณโมโมอิ ผมว่าสนใจหัวข้อยืมของของพวกเราก่อนดีกว่าครับ
โมโมอิ : อ้ะ นั่นสินะ แต่หัวข้อแบบนี้จะเอาไงดีนะ "ตั้งใจปล่อยหอยให้เป็นอิสระ" นี่หมายความว่าไงเนอะ
คุโรโกะ : ท่าทางคนชมรมควิซจะชอบเล่นคำพ้องเสียงนะครับ...
**หัวข้อยืมของคือ貝を甲斐甲斐しく開放する(kai o kaigaishiku kaihousuru) ซึ่งเป็นการเล่นคำค่ะ พอแปลออกมาแล้วมันจะยากๆงงๆแต่ความหมายจริงๆก็แค่บอกให้เอาหอยมาส่งนั่นเอง
โมโมอิ : อืม...เรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะจ้ะแล้วที่ว่า"ตั้งใจ"เนี่ยจะทำไงดี
คุโรโกะ : ก่อนอื่นเราหาหอยก่อนดีกว่าครับ ถ้าเจอที่ๆมีหอยแล้วก็ไปขอยืมจากนั้นก็วิ่งมาส่งก็น่าจะถือว่าผ่านแล้วครับ
โมโมอิ : อย่างนี้นี่เอง... อืมม ที่ๆน่าจะมีหอยงั้นเหรอ.....อ๊ะ
คุโรโกะ : นึกอะไรออกหรือครับ
โมโมอิ : อื้ม ก็มีที่ๆนึงที่ คือว่านะ...

คุโรโกะ : ที่นี่คือห้องของชมรมวิจัยโหราศาสตร์หรือครับ?
โมโมอิ : อื้ม รู้สึกว่าจะเป็นที่นี่จ้ะ....เท็ตสึคุงจะเอาจริงเหรอ?
คุโรโกะ : ครับ ผมว่าความคิดของคุณโมโมอิเข้าท่ามากเลยครับ
โมโมอิ : จะไหวมั้ยนะ
คุโรโกะ : ผมคิดว่าน่าจะไหวครับ
มิโดริมะ : คุโรโกะกับโมโมอิ มาทำไอะไรที่นี่
โมโมอิ : อ้าา~มิโดริน พวกชั้นมาเที่ยวแหละ
มิโดริมะ : หึ ก็ได้ ชั้นกำลังว่างอยู่พอดีเดี๋ยวทำนายให้พวกนายก็ได้
คุโรโกะ : อื้ม...คือว่านะมิโดริน
มิโดริมะ : มีอะไร?
โมโมอิ : ของนำโชคของราศีกรกฎวันนี้..คืออะไรนะ?
มิโดริมะ : หึ...เมื่อกี้ก็บอกไปแล้วไม่ใช่รึไง หอยสังข์ยังไงหล่ะ
โมโมอิ : คือว่า...ขอดูหน่อยได้มั้ย?
มิโดริมะ : ก็ได้...อย่าทำตกเชียวหล่ะ..
โมโมอิ : แหะๆ ขอบใจจ้ะ หอยสังข์เนี่ยมันก็คือหอยใช่มั้ย....ขอโทษนะมิโดริน!
มิโดริมะ : หา?
โมโมอิ : เท็ตสึคุง pass!!
มิโดริมะ : ! หอยสังข์ของชั้นน!!
คุโรโกะ : มิโดริมะคุงตอนนี้หอยสังข์อยู่ที่ผมแล้ว ถ้าอยากได้คืนก็ตามจับผมให้ได้นะครับ
มิโดริมะ : !! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!คุโรโกะ!!
โมโมอิ : ทั้งสองคนรอชั้นด้วยย

มิโดริมะ : หยุดเดี๋ยวนี้!!คุโรโกะ!! ให้ตายสิ คนเยอะเกินไปจนตามไม่ได้ยังไงหล่ะ!!
คุโรโกะ : ถ้าทำได้ก็ลองจับผมให้ดูสิ...ครับ
มิโดริมะ : คุโรโกะ!!!!
โมโมอิ : กรี๊ดดด เท็ตสึเท่จังเลยยยย!!
มิโดริมะ : เท่ตรงไหนเล่า!!

มิโดริมะ : หายไปไหนแล้ว คิดว่ามาแถวนี้ๆแล้วเชียว
มุราซากิบาระ : งายยย มิโดจิน
มิโดริมะ : เสียงนี่มันมุราซากิบาระ^&*# ทำไมนายถึงแต่งตัวแบบนั้นเล่า!!
มุราซากิบาระ : เอ๋~เดรสนี่อะเหรอ
มิโดริมะ : ของแค่นี้ดูเอาก็น่าจะรู้อยู่แล้ว! แล้วทำไมถึงใส่เดรสอยู่ยังไงหล่ะ
มุราซากิบาระ : อือ~ เพราะเป็นงานวัด?
มิโดริมะ : เค้าไม่เรียกว่าเป็นคำตอบยังไงหล่ะ
โมโมอิ : อ้ะ มุคคุง มาทำอะไรอยู่แถวนี้เหรอ
มุราซากิบาระ : กำลังพักอยู่หน่ะ ที่นั่งตรงนี้แดดมันส่องกำลังดีเลย
โมโมอิ : ด้วยชุดแบบนั้นอะนะ?
มุราซากิบาระ : อื้ม~ ขี้เกียจลำบากไปเปลี่ยนชุด
โมโมอิ : แต่ชั้นว่าเดินไปเดินมาด้วยชุดนั้นน่าจะลำบากมากกว่านะ...
มุราซากิบาระ : แล้วซัทจินกับมิโดจินมาทำอะไรที่สวนหลังโรงเรียนเหรอ~
มิโดริมะ : ใช่แล้วยังไงหล่ะ... ชั้นต้องหาตัวคุโรโกะยังไงหล่ะ
มุราซากิบาระ : หืม~ คุโรจิน? ถ้าคุโรจินก็อยู่ตรงนี้ไง
มิโดริมะ : ว่าไงนะ! อยู่ไหน!
มุราซากิบาระ : นี่ไง หลบอยู่ข้างหลังชั้นอะ
คุโรโกะ : อะ
มิโดริมะ : คุโรโกะ!! แกหนีไม่ไหนไม่ได้แล้ว!!
คุโรโกะ : ไม่หรอกครับ ผมหนีได้! ถ้ามุราซากิบาระคุงเป็นโล่ให้ถึงจะเป็นมิโดริมะคุงก็ตามมาไม่ได้หรอกครับ
มิโดริมะ : อึก.....ของแบบนั้นแค่ให้มุราซากิบาระถอยไปเองก็หมดเรื่องแล้ว!!
คุโรโกะ : อะ
มิโดริมะ : มุราซากิบาระ ถอยไปเดี๋ยวนี้
มุราซากิบาระ : เอ๋~
คุโรโกะ : มุราซากิบาระคุงอย่าถอยนะครับ
มุราซากิบาระ : หืม~
มิโดริมะ : มุราซากิบาระ ถอยไปเดี๋ย*^&
โมโมอิ : มุคคุงช่วยขวางมิโดรินให้หน่อยนะ เดี๋ยวชั้นเลี้ยงเครปอันนึง!
มุราซากิบาระ : อื้ม! จับได้แล้ว!!
มิโดริมะ : อุ...โมโมอิ นี่มันขี้ขลาดเกินไปแล้ว!!
โมโมอิ : เท็ตสึคุง! รีบหนีเลยจ้ะ!!
คุโรโกะ : ครับ!
มิโดริมะ : คุโรโกะ!!!!

คิเสะ : กรี๊ดด!! กล้ามาขโมยชุดชั้นในชั้นเนี่ยเดี๋ยวแม่จะกระทืบให้~!
อาโอมิเนะ : ใครอะ....
คิเสะ : คุณโอมัทสึสาวประเภทสองแถวบ้านผมที่ช่วงนี้จับโจรขโมยเสื้อในได้ฮะ
อาโอมิเนะ : ชั้นจะไปรู้จักมั้ยเนี่ย
คิเสะ : ถึงบอกแบบนั้นแต่ตอนนี้นอกจากพวกฮีโร่ห้าสีแล้วผมก็ไม่รู้จักใครแล้วนะฮะ
อาโอมิเนะ : เฮ้อ ช่วยไม่ได้ งั้นไปแสดงเป็นซากุระฟุบุกิให้เจ้าชมรมควิซดูก็ได้
คิเสะ : เอ๋~! ไอ้นั่นมันที่เลียนแบบอันแรกเลยนี่ฮะ! แล้วไอ้ที่ทำมาจนถึงเมื้อกี้นี่มันอะไร..
อาโอมิเนะ : เฮ้ย ไปได้แล้ว
คิเสะ : คร้าบ....หืม
อาโอมิเนะ : เป็นไรไป
คิเสะ : รู้สึกเหมือนว่า..ได้ยินเสียงมิโดริมะจิจากที่ไหน
อาโอมิเนะ : หา? ตรงนั้นใช่ป่าว?
คิเสะ : หือ? ทำอะไรกันเนี่ย!?
มิโดริมะ : หยุดเดี๋ยวนี้!!คุโรโกะ!!
คุโรโกะ : ไม่หยุดหรอกครับ อีกนิดเดียวเอง
โมโมอิ : เท็ตสึคุง พยายามเข้าา!
มุราซากิบาระ : นี่ๆ ซัทจิน แล้วเครปอ้ะ? เครปปปป~
มิโดริมะ : คุโรโกะ!!
คิเสะ : คุโรโกจจิที่กำลังหนีแล้วมิโดริมะจิไล่ตาม แล้วโมโมจจิก็ไล่ตามนั่นอีกที แล้วมุราซากิจจิก็ตามโมโมจจิมาอีกที..ใช่มั้ยฮะ
อาโอมิเนะ : เจ้าพวกนั้นทำอะไรกันเนี่ย?
เจ้าหน้าที่ : เกรงว่าจะทำเพื่อให้ผ่านหัวข้อการยืมของนะครับ
คิเสะ : เหวอ! ใครอะ
เจ้าหน้าที่ : ผู้ดูแลเกมที่สองจากชมรมควิซครับ
คิเสะ : ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากให้อยู่ๆมาแจมวงสนทนานะฮะ...
อาโอมิเนะ : หัวข้อที่ว่าคือชนลูกข่างรึไง?
เจ้าหน้าที่ : หัวข้อที่ได้คือ"ตั้งใจปล่อยหอยให้เป็นอิสระ"สินะครับ
อาโอมิเนะ : "ตั้งใจปล่อยหอยให้เป็นอิสระ" ?
คิเสะ : หัวข้อ...อ๋อแบบนี้นี่เอง!!
คุโรโกะ : แฮ่ก..แฮ่ก...เอาของมาส่งแล้วครับ
เจ้าหน้าที่ : ผ่านครับ เดี๋ยวจะปั้นสแตมป์ให้นะครับ
คุโรโกะ : แบบนี้ก็ผ่านไปอีกด่านแล้วนะครับ
มิโดริมะ : ผ่านอีกด่านอะไร..เอาของนำโชคชั้นคืนมา!!
คุโรโกะ : อ้ะ นี่ครับ ขอบคุณมากครับ
มิโดริมะ : ...แกนี่มัน...ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่คงจะให้คำอธิบายชั้นได้นะ
โมโมอิ : มิโดรินใจเย็นๆนะ คือมันมีเหตุผลอยู่
มิโดริมะ : หวังว่าคงเป็นเหตุผลที่ชั้นรับได้นะ!
โมโมอิ : เอ่อคือ....คือว่า...
มิโดริมะ : ว่ายังไงหล่ะโมโมอิ!
โมโมอิ : เอ่อ...
คิเสะ : จับได้แล้วฮะ!
โมโมอิ : เอ๊ะ!
คิเสะ : จับโมโมจจิกับมุราซากิจจิได้แล้วฮะ!
มุราซากิบาระ : แหมม~ ทำไมชั้นถึงโดนจับเหรอ~?
มิโดริมะ : คิเสะ!! นี่ชั้นกำลังคุยกับโมโมอิอยู่
อาโอมิเนะ : จับมิโดริมะกับเท็ตสึได้แล้ว
มิโดริมะ : ทำอะไรหน่ะอาโอมิเนะ!
คุโรโกะ : อาโอมิเนะคุงอย่ารัดคอผมสิครับ ผมอึดอัด
อาโอมิเนะ : ช่วยไม่ได้ ก็ถ้าไม่ทำแบบนี้เดี๋ยวก็หนีไปหน่ะสิ
มิโดริมะ : ตั้งใจทำอะไรกันแน่อาโอมิเนะ
คิเสะ : ใจเย็นๆฮะมิโดริมะจิ คุณชมรมควิซผมเอามาแล้วฮะ
เจ้าหน้าที่ : ครับ?
คิเสะ : "ฮีโร่มาเยือน"
โมโมอิ&มิโดริมะ&อาโอมิเนะ : หา?
คิเสะ : ก็ฮีโร่ไงฮะ พอพวกเรารวมกันแล้วก็เหมือนคัลเลอร์เรนเจอร์หกคนเลย บลูอาโอมิเนะจิ แบล็คคุโรโกจจิ กรีนมิโดริมะจิ เพอเพิลมุราซากิจจิ ส่วนผมคือเยลโล่ แล้วสาวน้อยเพียงหนึ่งเดียวก็คือพิ้งโมโมจจิ หึหึ พอดีเลยใช่ม้า
อาโอมิเนะ : ไม่เห็นเข้าใจเลย
คุโรโกะ : แบบนี้นี่เอง ถ้ามีอาคาชิคุงอีกคนก็สมบูรณ์แบบเลยนะครับ
มิโดริมะ : คิเสะ!! เลิกล้อเล่นได้แล้ว..แค่กๆๆ
โมโมอิ : ไหวมั้ยมิโดริน เพราะเอาแต่ตะโกนเลยเจ็บคอสินะ
มุราซากิบาระ : นี่ๆ ซัทจิน เรื่องแบบนั้นช่างมันเถอะแล้วเครปอ้าา
โมโมอิ : "เรื่องแบบนั้น"นี่..
คิเสะ : ว่าไงฮะคุณชมรมควิซ
เจ้าหน้าที่ : ผ่านครับ!!
คิเสะ : เย้~~
อาโอมิเนะ : แหล่มไปเลยคิเสะ
มิโดริมะ : เฮ้ย อาโอมิเนะ แกเองก็ปล่อยมือออกซักที
อาโอมิเนะ : โอะ เออ โทษทีๆ
คุโรโกะ : มิโดริมะคุงขอโทษด้วยครับที่ทำให้ต้องวิ่งวุ่นแบบนี้
มิโดริมะ : ค..คุโรโกะ...
โมโมอิ : คือว่านะมิโดริน มันมีเหตุผลอยู่หลายอย่าง..
มิโดริมะ : พอได้แล้ว...อย่าเข้ามาใกล้ชั้นเชียวนะ พอยุ่งกับพวกแกแล้วชั้นมีแต่เรื่องซวยๆ..
มุราซากิบาระ : ซัทจิน~ เครปอ้ะ~
โมโมอิ : อ้ะ ขอโทษที่ให้รอนะ นี่จ้ะ ตั๋วกินเครป พอดีที่ห้องชั้นทำร้านเครปอยู่ก็ลองไปดูนะ
มุราซากิบาระ : อื้ม~ ใจนะ~
คุโรโกะ : คุณโมโมอิ พวกเราก็ไปเล่นเกมต่อไปกันเถอะครับ
โมโมอิ : จริงด้วยเนอะ พวกเราจะต้องชนะด้วยกัน!
คุโรโกะ : ครับ!
เจ้าหน้าที่ : เกมที่สามจัดที่ห้องโสตทัศนศึกษาที่หนึ่งครับ
อาโอมิเนะ : รีบไปกันเหอะคิเสะ อย่าช้าหล่ะ
คิเสะ : ไว้ใจผมได้เลย ไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอนฮะ

อาคาชิ : 1 2 3 ถึงแล้ว
ประธานชมรมเกมส์เศรษฐี : พ..แพ้แล้วครับ...
ม็อบ : โอออออออ
ผู้ชาย : สุดยอดด มือสมัครเล่นเอาชนะประธานชมรมเกมส์เศรษฐีได้
คนแก่ : นี่มันอะไรกัน เล่นเกมส์เศรษฐีได้รุ่งโรจน์ขนาดนี้ ช่างเป็นช่วงชีวิตที่ไร้พ่ายจริงๆ
อาคาชิ : ชั้นสนุกจริงๆเลยหล่ะ แล้วของรางวัลที่ได้จากการชนะคืออะไรกันนะ?
ประธานชมรมเกมส์เศรษฐี : ชอคโกแลตจิ๋ว..สำหรับกินสามปี!!
ม็อบ : โอออออออ
อาคาชิ : หึหึ ขอรับไปละนะ เอาหล่ะ..จะไปไหนต่อดีนะ?
ผู้ชาย : หมอนั่นทำอะไรอยู่หน่ะ ทำไมลากถุงเบ้อเริ่มขนาดนั้นไปมา
ผู้หญิง : หรือว่าซานตาคลอสแห่งปาฏิหาริย์(คิเซคิ)!?
อาคาชิ : ของมัน...หนักจริงๆ ช่วยไม่ได้...วันนี้พอแค่นี้ดีกว่า
 
 
track 5 スタンプラリー、決着です(ผลการแข่งสแตมป์แรลลี่)

เจ้าหน้าที่ : นี่ค่ะ เท่านี้ก็ผ่านเกมสที่5 เขาวงกตแล้วค่ะ
โมโมอิ : เย้~
คุโรโกะ : แบบนี้พวกเราคงได้อันดับดีๆแล้วสินะครับ
เจ้าหน้าที่ : อันดับดีๆที่ว่าเนี่ย...พวกคุณสองคนกำลังอยู่อันดับหนึ่งนะคะ
โมโมอิ : จริงเหรอคะ!!
เจ้าหน้าที่ : ค่ะ สุดท้ายก็แค่วิ่งสามขาไปที่สนามกีฬาที่สองก็ถึงเส้นชัยแล้วค่ะ
คุโรโกะ : เข้าใจแล้วครับ อีกนิดเดียวครับคุณโมโมอิ วิ่งสามขามาพยายามด้วยกันเถอะครับ
โมโมอิ : อื้ม! เท็ตสึคุง เราสองคนจะมีความสุขด้วยกันนะ!!
คุโรโกะ : เอ๊ะ...เอ่อ..ครับ ถ้าชนะแล้วเราไปฉลองกันเถอะครับ
คิเสะ : เฮ้อออ ออกมาได้ซักที
อาโอมิเนะ : ไม่คิดว่าเขาวงกตมันจะลำบากขนาดนี้
โมโมอิ : อาโอมิเนะคุง! คีจัง!
คิเสะ : อ้าว คุโรโกจจิกับโมโมจจิ
คุโรโกะ : แย่แล้วครับคุณโมโมอิ พวกเรารีบไปกันเถอะ
โมโมอิ : อื้ม!
คุโรโกะ : เริ่มเลยนะครับ
คุโรโกะ&โมโมอิ : 1, 2, 1, 2, 1, 2, ...
อาโอมิเนะ : เฮ้ยย รอก่อนน
พิธีกร : ดูเหมือนว่ากลุ่มผู้นำในแสตมป์แรลลี่จะกลับกันมาโดยสวัสดิภาพแล้วคร้าบบบ!! ผู้ที่จะชนะเลิศในการแข่งครั้งนี้จะเป็นคู่ไหนกันแน่!! โอ้! คู่แรกวิ่งมาที่สนามกีฬาที่สองแล้วคร้าบบบ!! คู่ที่ว่าคือคู่คุโรโกะคุงกับคุณโมโมอิ!!
คุโรโกะ : อีกนิดเดียวครับคุณโมโมอิ
โมโมอิ : อื้ม!
พิธีกร : คู่คุโรโกะคุงกับคุณโมโมอิกำลังวิ่งกันไปอย่างสบายๆ หรือว่าทั้งคู่จะเข้าโกลด์กันไปชิลๆแบบนี้!!
คิเสะ&อาโอมิเนะ : 1, 2, 1, 2, 1, 2, ..
พิธีกร : เอาแล้วครับท่านผู้ชมมม คู่อาโอมิเนะคุงคิเสะคุงก็มาถึงแล้วคร้าบบ!!
คิเสะ&อาโอมิเนะ : 1, 2, 1, 2, 1, 2, ..
อาโอมิเนะ : คิเสะวิ่งเร็ว!!
คิเสะ : ผมก็ไม่อยากเป็นตัวถ่วงหรอกนะฮะ!!
พิธีกร : คู่คุโรโกะคุงกับคุณโมโมอิหนีเร็วเข้า!! แต่ว่าคู่อาโอมิเนะคุงคิเสะคุงก็เร็วเหลือเกิน เร็วเหลือเกิ๊นนน
คุโรโกะ&โมโมอิ : 1, 2, 1, 2, 1, 2, ...
คิเสะ&อาโอมิเนะ : 1, 2, 1, 2, 1, 2, ..
พิธีกร : ไล่ตามทันแล้วคร้าบบบ!!
อาโอมิเนะ : พวกชั้นต้องชนะะะ!!!
คุโรโกะ&โมโมอิ&คิเสะ&อาโอมิเนะ : !?!
พิธีกร : นี่มันเกิดอะไรขึ้น!! ก้าวสุดท้ายก่อนถึงโกลด์ยังอุตส่าห์มีกับดักสุดท้ายท้ายที่สุดรอดักอยู่!! คู่คุโรโกะคุงกับคุณโมโมอิและคู่อาโอมิเนะคุงคิเสะคุงโดนตาข่ายดักจับดึงขึ้นไปอยู่กลางอากาศแล้วครับ!!
โมโมอิ : หา~! ตรงนี้อะนะ!!
อาโอมิเนะ : โอ๊ยแม่ง ทำอะไรไม่ได้เลยรึไง
คิเสะ : พอมองไปข้างหน้าแล้วยิ่งเสียดายอ้ะ!
อาโอมิเนะ : ก็เล่นมีโกลด์มาวางอยู่ข้างหน้าแบบนี้!!
คุโรโกะ : อาโอมิเนะคุงอย่าตะคอกที่หูผมสิครับ...
พิธีกร : โอะโอ๋ มีคู่ใหม่วิ่งมาถึงสนามกีฬาที่สองแล้วครับ!!
 1, 2, 1, 2, 1, 2, ..
คุโรโกะ : นั่นมันมาคิอุจิคุงกับคุณซึกาวาระ
โมโมอิ : คนรู้จักเหรอ เท็ตสึคุง?
คุโรโกะ : เป็นเพื่อนร่วมชั้นครับ
อาโอมิเนะ : เฮ้ย มาคิอุจิกับซึกาวาระวิ่งมาแล้ว
คิเสะ : อ้ะ!
พิธีกร : โกลด์----------!!!
โมโมอิ&อาโอมิเนะ : อ๋าาา~~~!!
พิธีกร : คู่ที่ชนะเลิศคือคู่มาคิอุจิคุงกับคุณซึกาวาระคร้าบบบบบบบบบบบ!!!
โมโมอิ&อาโอมิเนะ : ม่ายเจรงง~~~
 
****************************

           ตอนแปลแทรค4 จขบ.แทบกระดกพาราทั้งขวดค่ะUndecidedUndecided รู้สึกว่ามีปัญหากับภาษาญี่ปุ่นจริงๆ มันมีจุดที่ไม่รู้จะแปลยังไงดีกับฟังไม่ออกโผล่มาเต็มไปหมดจนต้องไปเสิชบลอคคนญี่ปุ่นที่เค้าพูดถึงดราม่าซีดีนี้เพื่อหาข้อมูลค่ะ ซึ่งพออ่านบลอคคนญี่ปุ่นแล้ว...เสียใจทำไมไม่รีบเสิชหา เพราะส่วนที่เราฟังไม่ออกเค้าเขียนไว้เพียบเลยค่ะSurprised ถ้าตรงไหนเราแปลไม่รู้เรื่องไปบ้างก็ขออภัยด้วยค่ะ

           บ่นเยอะแล้วกลับเข้าเรื่อง จขบ.เพิ่งรู้ค่ะว่าดราม่าซีดีงานโรงเรียนความจริงมันทำจากนิยายคุโรโกะอีกที ซึ่งจขบ.ไม่ได้ซื้อมาอ่านดองแต่อย่างไร เนื้อหาก็จะคล้ายๆกันแต่มีเพิ่มเติมบ้างตัดออกบ้าง อย่างในดราม่าซีดีจะไม่มีตอนแข่งด่านถัดจากยืมของซึ่งจะเป็นแข่งควิซกับหาทางออกในเขาวงกตผีสิงด้วย ตรงช่วงนั้นก็จะมีโมเม้นของคู่ฟ้าชมพูเยอะมากกกก อย่างตอนที่เดินออกมาจากเขาวงกตแล้วแล้วก็จะเจอกับดักเป็นเยลลี่หล่นลงมาซึ่งมันตกมาที่คอโมโมอิ เจ้าตัวก็คิดว่าเป็นกบเลยตกใจกลัววิ่งจนล้มและคนที่รับไว้คือ...อาโอมิเนะ ไม่ใช่แค่รับได้ธรรมดายังกอดไว้แล้วตบหลังเบาๆให้หายกลัวด้วย//นอนตาย// ส่วนที่ในดราม่าซีดีเพิ่มมาคือบทของกัปตันค่ะ(ในดราม่าซีดีว่าน้อยแล้วนิยายน้อยกว่าอีก) แล้วก็มีเพิ่มบทในแทรคถัดไปด้วย ที่เล่ามาคือจขบ.อ่านจากชาวบ้านอีกทีนะคะ อาจจะมีผิดถูกบ้าง
 
          เอนทรี่หน้าเราก็คงลงอีกสองแทรกพร้อมกันเลย(เพราะแทรก7มันสั้น) ส่วนแคสทอล์คนี่เซย์ยูเค้าแรพกัน(ขนาดพูดดีๆบางทียังฟังไม่ค่อยออก)แล้วก็ไม่ค่อยเกี่ยวกับเนื้อเรื่องคุโรโกะด้วยเราคงข้ามไปค่ะMoney mouth
 
*edit* แก้ส่วนที่พิมพ์ตกกับพิมพ์ผิดค่ะ เพิ่งรู้ว่าตัวเองพิมพ์ตกไปเยอะเลยFoot in mouth

Comment

Comment:

Tweet

สนุกมากเลยอ่าาาา
ขอบคุณที่แปลค่า

#6 By sunny (171.6.162.11|171.6.162.11) on 2014-04-11 15:44

ขำมากๆเลยค่ะ พี่ฟ้ากับน้องหมาน้อยทะเลาะกันตลอดเลย พออ่านที่คีจังกับอาโอคุยกันแล้วสัมผัสได้ถึงความน่าแกล้งของคีจังเลยค่ะ
โอ๊ะ!..แข่งวิ่งคู่แบบนี้ส่วนมากเค้าจะจับกับคนที่แอบชอบไม่ใช่เรอะ # พี่ฟ้าถ้าจะไม่แคร์สื่อซักขนาดนั้น
อ่านแทรคนี้จบ รักโมจังเพิ่มขึ้นจนทะลุหลอดไปเลยค่ะ เป็นผู้หญิงที่น่าร๊ากกกกกอ่ะ question
 ขอบคุณที่ฟังแล้วแปลมาให้ฟินนะคะ

#5 By Alicer on 2013-04-25 15:56

ฮา คู่ดาวตลกฟ้าเหลืองค่ะ 555 สองคนนี้อยู่ด้วยกันแล้ว เกรียนดีจริงๆ   กัปตันนี่เป็นนักล่ารางวัลไปแล้ว ส่วนมุราซากิจจิ =____= บอกได้คำเดียวค่ะ แบ๊วมว๊ากก   ชีวิตนายนี่มีแต่ขนมใช่มะ 

#4 By Lucasia (103.7.57.18|110.168.97.210) on 2013-04-24 02:53

เริ่มเกลาคำเก่งขึ้นเรื่อยๆแล้วดิ๊ สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่ 555cry

#3 By Ayumu-FS (103.7.57.18|125.27.33.157) on 2013-04-22 05:56

ขำ มากๆๆคะ โดยเฉพาะtrack 4 ตรงที่กัปตัน ลากถุงนี่
นึกแล้วฮามากๆ555555555
แอบเสียดายทั้ง2คู่นะเกือบจะชนะแล้ว

#2 By maria on 2013-04-20 23:08

โอย ตลกมากเลยค่ะ งานแรลลี่ครั้งนี้น่าเกลียดจริงๆ ให้ความรู้สึกเกรียนๆแบบวันๆของพวกผมอะไรแบบนี้เลย/โดนตบ
มิโดริมะน่ารักชะมัดเลย
ขอบคุณที่แปลมาให้นะคะconfused smile confused smile

#1 By ★MARE☆ on 2013-04-20 19:26